honorificus

Latin

Étymologie

Dérivé de honor, avec le suffixe -ficus, littéralement « qui fait honneur ».

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif honorificus honorifică honorificum honorificī honorificae honorifică
Vocatif honorifice honorifică honorificum honorificī honorificae honorifică
Accusatif honorificum honorificăm honorificum honorificōs honorificās honorifică
Génitif honorificī honorificae honorificī honorificōrŭm honorificārŭm honorificōrŭm
Datif honorificō honorificae honorificō honorificīs honorificīs honorificīs
Ablatif honorificō honorificā honorificō honorificīs honorificīs honorificīs

honōrificus \Prononciation ?\ (comparatif : honorificentior, superlatif : honorificentissimus)

  1. Honorifique.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

Dérivés

  • honorifice avec honneur »)
  • honorificentia action d'honorer »)
  • honorifico honorer »)
    • honorificabilis digne d'être honoré »)
  • inhonorificus qui ne prend pas en considération »)
  • perhonorificus très honorable »)
    • perhonorifice d'une manière très honorable »)

Dérivés dans d’autres langues

Références