hopen
Forme de verbe
hopen \ˈho.pːɛn\
Néerlandais
Étymologie
Verbe
| Présent | Prétérit | |
|---|---|---|
| ik | hoop | hoopte |
| jij | hoopt | |
| hij, zij, het | hoopt | |
| wij | hopen | hoopten |
| jullie | hopen | |
| zij | hopen | |
| u | hoopt | hoopte |
| Auxiliaire | Participe présent | Participe passé |
| hebben | hopend | gehoopt |
hopen \hɔʊpə\
Antonymes
- wanhopen
Vocabulaire apparenté par le sens
Taux de reconnaissance
- En 2013, ce mot était reconnu par[1] :
- 100,0 % des Flamands,
- 99,7 % des Néerlandais.
Prononciation
- Pays-Bas : écouter « hopen [Prononciation ?] »
Références
- ↑ Marc Brysbaert, Emmanuel Keuleers, Paweł Mandera et Michael Stevens, Woordenkennis van Nederlanders en Vlamingen anno 2013: Resultaten van het Groot Nationaal Onderzoek Taal [≈ Reconnaissance du vocabulaire des Néerlandais et des Flamands 2013 : résultats de la grande enquête nationale sur les langues], Université de Gand, 15 décembre 2013, 1266 pages. → [archive du fichier pdf en ligne]
Forme de nom commun
| Commun | Indéfini | Défini |
|---|---|---|
| Singulier | hop | hopen |
| Pluriel | hopar | hoparna |
hopen \Prononciation ?\ commun
- Singulier défini de hop.