hunvre

Voir aussi : huñvre

Étymologie

(1464 : hunure)[1] Composé de hun somme, sommeil ») et de bre difficulté, tourment »)[2].

Nom commun

Singulier Pluriel
hunvre hunvreoù

hunvre \ˈhỹn.vre\ féminin ou masculin (l’usage hésite)

  1. Rêve, songe.
    • Ken a goueaz kousket skuiz tre,
      Hag a zeuaz d’ei eunn hunvre :
       (Théodore Hersart de La Villemarqué, Barzaz Breiz, Didier et Cie, 1867, page 486  lire en ligne)
      Enfin elle s’endormit de lassitude et eu un songe.
    • Un hunvre e-kreiz ar cʼhousk, setu ar pezh ez omp, ha netra ken.  (Yann-Fulub Dupuy, Penn ar veaj, Keit vimp bev, 2005, page)
      Un rêve au milieu du sommeil, voilà ce que nous sommes, et rien de plus.
    • N’eo ket dihunet cʼhoazh Trifina eus he hunvre.  (Klaod Pirn, Gwracʼhig Ankou ar Mor, in Ya !, no 915-916, 20 décembre 2022, page 11d)
      Trifina n'est pas encore réveillée de son rêve.
  2. (Sens figuré) Désir, espérance, rêve.
    • Gwiskañ a rae rochedoù gwenn ha kravatennoù gris, hag e hunvre brasañ a oa prenañ ur cʼharr-tan nevez, kreñvocʼh e geflusker : ur cʼharr-saout du lufrus, arouez ar gwaz gwirion.  (Delfin Doëdens, Ar pesk ruz, in Al Liamm, no 403, mars-avril 2014, page 17)
      Il portait des chemises blanches et des cravates grises, et son plus grand rêve était d'acheter une nouvelle voiture, au moteur plus puissant : un 4X4 noir brillant, symbole de la vraie virilité.

Variantes

Dérivés

  • gwallhunvre
  • hunvreadell
  • hunvreadenn
  • hunvreal
  • hunvredigezh
  • hunvreek
  • hunvreel
  • hunvreer
  • hunvreerezh
  • hunvreheñvel
  • hunvreoniezh
  • hunvreoniour
  • hunvreus
  • morhunvreal

Références

  1. Jehan Lagadeuc, Catholicon, manuscrit, 1464
  2. Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Éditions Label LN, 2021, page 378