hunvre
: huñvre
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| hunvre | hunvreoù |
hunvre \ˈhỹn.vre\ féminin ou masculin (l’usage hésite)
- Rêve, songe.
Ken a goueaz kousket skuiz tre,
— (Théodore Hersart de La Villemarqué, Barzaz Breiz, Didier et Cie, 1867, page 486 → lire en ligne)
Hag a zeuaz d’ei eunn hunvre :- Enfin elle s’endormit de lassitude et eu un songe.
Un hunvre e-kreiz ar cʼhousk, setu ar pezh ez omp, ha netra ken.
— (Yann-Fulub Dupuy, Penn ar veaj, Keit vimp bev, 2005, page)- Un rêve au milieu du sommeil, voilà ce que nous sommes, et rien de plus.
N’eo ket dihunet cʼhoazh Trifina eus he hunvre.
— (Klaod Pirn, Gwracʼhig Ankou ar Mor, in Ya !, no 915-916, 20 décembre 2022, page 11d)- Trifina n'est pas encore réveillée de son rêve.
- (Sens figuré) Désir, espérance, rêve.
Gwiskañ a rae rochedoù gwenn ha kravatennoù gris, hag e hunvre brasañ a oa prenañ ur cʼharr-tan nevez, kreñvocʼh e geflusker : ur cʼharr-saout du lufrus, arouez ar gwaz gwirion.
— (Delfin Doëdens, Ar pesk ruz, in Al Liamm, no 403, mars-avril 2014, page 17)- Il portait des chemises blanches et des cravates grises, et son plus grand rêve était d'acheter une nouvelle voiture, au moteur plus puissant : un 4X4 noir brillant, symbole de la vraie virilité.
Variantes
Dérivés
- gwallhunvre
- hunvreadell
- hunvreadenn
- hunvreal
- hunvredigezh
- hunvreek
- hunvreel
- hunvreer
- hunvreerezh
- hunvreheñvel
- hunvreoniezh
- hunvreoniour
- hunvreus
- morhunvreal
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, manuscrit, 1464
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Éditions Label LN, 2021, page 378