hunvreoù

Forme de nom commun

hunvreoù \hỹn.ˈvreː.u\ féminin ou masculin (l’usage hésite)

  1. Pluriel de hunvre.
    • Chomet e oa barzhoneg Baudelaire garanet don er cʼhorn-se eus an empenn – nemet ar galon an hini e ve – ma chom an hunvreoù da cʼhoañvaat kent dispakañ trumm ha treiñ da vennozhioù start a laka ar sabatur hag an alvaon da gouezhañ war an dud nes hag an dud kar.  (Herve Gouedard, Paotr kozh e vigi bihan, in Al Liamm, no 403, mars-avril 2014, page 49)
      Le poème de Baudelaire était resté profondément enraciné dans ce coin du cerveau – à moins que ce ne soit le cœur – où les rêves restent hiberner avant de se déployer soudainement et de se transformer en idées fermes qui provoquent la stupeur et l’effarement chez les proches et les parents.