idänhiirihaukka

Étymologie

Composé de itä Est ») et de hiirihaukka buse variable »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif idänhiirihaukka idänhiirihaukat
Génitif idänhiirihaukan idänhiirihaukkojen
idänhiirihaukkain (rare)
Partitif idänhiirihaukkaa idänhiirihaukkoja
Accusatif idänhiirihaukka[1]
idänhiirihaukan[2]
idänhiirihaukat
Inessif idänhiirihaukassa idänhiirihaukoissa
Élatif idänhiirihaukasta idänhiirihaukoista
Illatif idänhiirihaukkaan idänhiirihaukkoihin
Adessif idänhiirihaukalla idänhiirihaukoilla
Ablatif idänhiirihaukalta idänhiirihaukoilta
Allatif idänhiirihaukalle idänhiirihaukoille
Essif idänhiirihaukkana idänhiirihaukkoina
Translatif idänhiirihaukaksi idänhiirihaukoiksi
Abessif idänhiirihaukatta idänhiirihaukoitta
Instructif idänhiirihaukoin
Comitatif idänhiirihaukkoine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne idänhiirihaukkani idänhiirihaukkamme
2e personne idänhiirihaukkasi idänhiirihaukkanne
3e personne idänhiirihaukkansa

idänhiirihaukka \ˈidænˌhiːriˌhɑukːɑ\

  1. (Ornithologie) Buse des steppes, oiseau de nom scientifique Buteo buteo vulpinus.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

idänhiirihaukka \ˈidænˌhiːriˌhɑukːɑ\

  1. Accusatif II singulier de idänhiirihaukka.