ihmiskunta

Étymologie

Dérivé de kunta communauté »), avec le préfixe ihmis- humain »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif ihmiskunta ihmiskunnat
Génitif ihmiskunnan ihmiskuntien
ihmiskuntain (rare)
Partitif ihmiskuntaa ihmiskuntia
Accusatif ihmiskunta[1]
ihmiskunnan[2]
ihmiskunnat
Inessif ihmiskunnassa ihmiskunnissa
Élatif ihmiskunnasta ihmiskunnista
Illatif ihmiskuntaan ihmiskuntiin
Adessif ihmiskunnalla ihmiskunnilla
Ablatif ihmiskunnalta ihmiskunnilta
Allatif ihmiskunnalle ihmiskunnille
Essif ihmiskuntana ihmiskuntina
Translatif ihmiskunnaksi ihmiskunniksi
Abessif ihmiskunnatta ihmiskunnitta
Instructif ihmiskunnin
Comitatif ihmiskuntine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne ihmiskuntani ihmiskuntamme
2e personne ihmiskuntasi ihmiskuntanne
3e personne ihmiskuntansa

ihmiskunta \ˈiç.mis.ˌkun.tɑ\

  1. Humanité.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

ihmiskunta \ˈihmisˌkuntɑ\

  1. Accusatif II singulier de ihmiskunta.