ilmatiehyttulehdus

Étymologie

Composé de ilmatiehyt bronchiole ») et de tulehdus inflammation »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif ilmatiehyttulehdus ilmatiehyttulehdukset
Génitif ilmatiehyttulehduksen ilmatiehyttulehdusten
ilmatiehyttulehduksien
Partitif ilmatiehyttulehdusta ilmatiehyttulehduksia
Accusatif ilmatiehyttulehdus[1]
ilmatiehyttulehduksen[2]
ilmatiehyttulehdukset
Inessif ilmatiehyttulehduksessa ilmatiehyttulehduksissa
Illatif ilmatiehyttulehdukseen ilmatiehyttulehduksiin
Élatif ilmatiehyttulehduksesta ilmatiehyttulehduksista
Adessif ilmatiehyttulehduksella ilmatiehyttulehduksilla
Allatif ilmatiehyttulehdukselle ilmatiehyttulehduksille
Ablatif ilmatiehyttulehdukselta ilmatiehyttulehduksilta
Essif ilmatiehyttulehduksena ilmatiehyttulehduksina
Translatif ilmatiehyttulehdukseksi ilmatiehyttulehduksiksi
Abessif ilmatiehyttulehduksetta ilmatiehyttulehduksitta
Instructif ilmatiehyttulehduksin
Comitatif ilmatiehyttulehduksine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne ilmatiehyttulehdukseni ilmatiehyttulehduksemme
2e personne ilmatiehyttulehduksesi ilmatiehyttulehduksenne
3e personne ilmatiehyttulehduksensa

ilmatiehyttulehdus \ˈilmɑˌtiehytˌtulehdus\

  1. (Nosologie) Bronchiolite.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

ilmatiehyttulehdus \ˈilmɑˌtiehytˌtulehdus\

  1. Accusatif II singulier de ilmatiehyttulehdus.