impratiqué
Français
Étymologie
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | impratiqué \ɛ̃.pʁa.ti.ke\ |
impratiqués \ɛ̃.pʁa.ti.ke\ |
| Féminin | impratiquée \ɛ̃.pʁa.ti.ke\ |
impratiquées \ɛ̃.pʁa.ti.ke\ |
impratiqué \ɛ̃.pʁa.ti.ke\
- Qui n’est pas pratiqué, infréquenté.
Chemins impratiqués.
Traductions
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Références
- « impratiqué », dans Émile Littré, Dictionnaire de la langue française, 1872–1877 → consulter cet ouvrage