impudicatus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | impudicatus | impudicată | impudicatum | impudicatī | impudicatae | impudicată |
| Vocatif | impudicate | impudicată | impudicatum | impudicatī | impudicatae | impudicată |
| Accusatif | impudicatum | impudicatăm | impudicatum | impudicatōs | impudicatās | impudicată |
| Génitif | impudicatī | impudicatae | impudicatī | impudicatōrŭm | impudicatārŭm | impudicatōrŭm |
| Datif | impudicatō | impudicatae | impudicatō | impudicatīs | impudicatīs | impudicatīs |
| Ablatif | impudicatō | impudicatā | impudicatō | impudicatīs | impudicatīs | impudicatīs |
impudicatus \Prononciation ?\
Références
- « impudicatus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage