iníon

Voir aussi : inion

Étymologie

En vieil irlandais ingen apparenté au latin ingenuus, au grec ἔγγονος, éngonos petit-enfant »).

Nom commun

Déclinaison no 2 (nom féminin)
Indéfini Défini
Cas Singulier Pluriel Singulier Pluriel
Nominatif iníon iníonacha an iníon na hiníonacha
Vocatif a iníon a iníonacha
Génitif iníne iníonacha na hiníne na n-iníonacha
Datif iníon;
inín1
iníonacha leis an iníon;
leis an inín1
don iníon;
don inín1
leis na hiníonacha
1 forme archaïque ou dialectale

iníon \ɪ.ˈnʲiːnˠ\ féminin (pour un homme, on dit : mac)

  1. (Famille) Fille.
    • Tá triúr iníonacha agam; tá bean acu trasinscneach.
      J’ai trois filles ; l’une d’elle est transgenre.
  2. Jeune fille.

Modification phonétique

Mutation en gaélique irlandais
RadicalÉclipseProthèse en « h »Prothèse en « t »
iníon n-iníon hiníon pas applicable
Note : Toutes les formes mutées d'un mot ne sont pas nécessairement utilisées.

Dérivés

Prononciation

  • Irlande (Royaume-Uni) : écouter « iníon [Prononciation ?] » (bon niveau)

Références