inassuetus

Latin

Étymologie

Dérivé de assuetus, avec le préfixe in-.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif inassuetus inassuetă inassuetum inassuetī inassuetae inassuetă
Vocatif inassuete inassuetă inassuetum inassuetī inassuetae inassuetă
Accusatif inassuetum inassuetăm inassuetum inassuetōs inassuetās inassuetă
Génitif inassuetī inassuetae inassuetī inassuetōrŭm inassuetārŭm inassuetōrŭm
Datif inassuetō inassuetae inassuetō inassuetīs inassuetīs inassuetīs
Ablatif inassuetō inassuetā inassuetō inassuetīs inassuetīs inassuetīs

inassuetus \Prononciation ?\

  1. Inhabitué.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Inhabituel, inaccoutumé.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références