inattenuatus
Latin
Étymologie
- Dérivé de attenuatus, avec le préfixe in-
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | inattenuatus | inattenuată | inattenuatum | inattenuatī | inattenuatae | inattenuată |
| Vocatif | inattenuate | inattenuată | inattenuatum | inattenuatī | inattenuatae | inattenuată |
| Accusatif | inattenuatum | inattenuatăm | inattenuatum | inattenuatōs | inattenuatās | inattenuată |
| Génitif | inattenuatī | inattenuatae | inattenuatī | inattenuatōrŭm | inattenuatārŭm | inattenuatōrŭm |
| Datif | inattenuatō | inattenuatae | inattenuatō | inattenuatīs | inattenuatīs | inattenuatīs |
| Ablatif | inattenuatō | inattenuatā | inattenuatō | inattenuatīs | inattenuatīs | inattenuatīs |
inattenuatus \Prononciation ?\
Références
- « inattenuatus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage