incommunicatus

Latin

Étymologie

Dérivé de communicatus, avec le préfixe in-.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif incommunicatus incommunicată incommunicatum incommunicatī incommunicatae incommunicată
Vocatif incommunicate incommunicată incommunicatum incommunicatī incommunicatae incommunicată
Accusatif incommunicatum incommunicatăm incommunicatum incommunicatōs incommunicatās incommunicată
Génitif incommunicatī incommunicatae incommunicatī incommunicatōrŭm incommunicatārŭm incommunicatōrŭm
Datif incommunicatō incommunicatae incommunicatō incommunicatīs incommunicatīs incommunicatīs
Ablatif incommunicatō incommunicatā incommunicatō incommunicatīs incommunicatīs incommunicatīs

incommunicatus \Prononciation ?\

  1. Partagé, communiqué.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références