inconsuetus

Latin

Étymologie

Dérivé de consuetus, avec le préfixe in-.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif inconsuetus inconsuetă inconsuetum inconsuetī inconsuetae inconsuetă
Vocatif inconsuete inconsuetă inconsuetum inconsuetī inconsuetae inconsuetă
Accusatif inconsuetum inconsuetăm inconsuetum inconsuetōs inconsuetās inconsuetă
Génitif inconsuetī inconsuetae inconsuetī inconsuetōrŭm inconsuetārŭm inconsuetōrŭm
Datif inconsuetō inconsuetae inconsuetō inconsuetīs inconsuetīs inconsuetīs
Ablatif inconsuetō inconsuetā inconsuetō inconsuetīs inconsuetīs inconsuetīs

inconsuetus \Prononciation ?\

  1. Inaccoutumé.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références