increpatorius

Latin

Étymologie

Dérivé de increpitum, avec le suffixe -orius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif increpatorius increpatoriă increpatorium increpatoriī increpatoriae increpatoriă
Vocatif increpatorie increpatoriă increpatorium increpatoriī increpatoriae increpatoriă
Accusatif increpatorium increpatoriăm increpatorium increpatoriōs increpatoriās increpatoriă
Génitif increpatoriī increpatoriae increpatoriī increpatoriōrŭm increpatoriārŭm increpatoriōrŭm
Datif increpatoriō increpatoriae increpatoriō increpatoriīs increpatoriīs increpatoriīs
Ablatif increpatoriō increpatoriā increpatoriō increpatoriīs increpatoriīs increpatoriīs

increpatorius \Prononciation ?\

  1. De reproche.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

Références