incunctabilis

Latin

Étymologie

Dérivé de cunctor, avec le préfixe in- et le suffixe -bilis.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif incunctabilis incunctabilis incunctabile incunctabiles incunctabiles incunctabilia
Vocatif incunctabilis incunctabilis incunctabile incunctabiles incunctabiles incunctabilia
Accusatif incunctabilem incunctabilem incunctabile incunctabiles incunctabiles incunctabilia
Génitif incunctabilis incunctabilis incunctabilis incunctabilium incunctabilium incunctabilium
Datif incunctabili incunctabili incunctabili incunctabilibus incunctabilibus incunctabilibus
Ablatif incunctabili incunctabili incunctabili incunctabilibus incunctabilibus incunctabilibus

incunctabilis \Prononciation ?\

  1. Qui le fait sans tarder.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

  • incunctabiliter

Références