| Voir la conjugaison du verbe indignar | ||
|---|---|---|
| Subjonctif | Présent | que (yo) indignaren |
| que (tú) indignaren | ||
| que (vos) indignaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) indignaren | ||
| que (nosotros-as) indignaren | ||
| que (vosotros-as) indignaren | ||
| que (os) indignaren | ||
| (ellos-as/ustedes) indignaren | ||
| Imparfait (en -ra) | que (yo) indignaren | |
| que (tú) indignaren | ||
| que (vos) indignaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) indignaren | ||
| que (nosotros-as) indignaren | ||
| que (vosotros-as) indignaren | ||
| que (os) indignaren | ||
| (ellos-as/ustedes) indignaren | ||
| Imparfait (en -se) | que (yo) indignaren | |
| que (tú) indignaren | ||
| que (vos) indignaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) indignaren | ||
| que (nosotros-as) indignaren | ||
| que (vosotros-as) indignaren | ||
| que (os) indignaren | ||
| (ellos-as/ustedes) indignaren | ||
| Futur | que (yo) indignaren | |
| que (tú) indignaren | ||
| que (vos) indignaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) indignaren | ||
| que (nosotros-as) indignaren | ||
| que (vosotros-as) indignaren | ||
| que (os) indignaren | ||
| (ellos-as/ustedes) indignaren | ||
indignaren \in.diɣˈna.ɾen\