indizieren
Allemand
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich indiziere |
| 2e du sing. | du indizierst | |
| 3e du sing. | er/sie/es indiziert | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich indizierte |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich indizierte |
| Impératif | 2e du sing. | indiziere indizier! |
| 2e du plur. | indiziert! | |
| Participe passé | indiziert | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
indizieren \ɪndiˈt͡siːʁən\ (voir la conjugaison)
Synonymes
- indexieren
- anzeigen
Antonymes
- kontraindizieren
Hyperonymes
Dérivés
- Indizierung
- Index
- Indikation
Prononciation
- Berlin (Allemagne) : écouter « indizieren [ɪndiˈt͡siːʁən] »
Références
- DWDS, das Digitale Wörterbuch der Deutschen Sprache, Le vocabulaire allemand de 1600 à nos jours. → consulter cet ouvrage
- Duden, Bibliographisches Institut GmbH, Berlin indizieren → consulter cet ouvrage