injucundus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | injucundus | injucundă | injucundum | injucundī | injucundae | injucundă |
| Vocatif | injucunde | injucundă | injucundum | injucundī | injucundae | injucundă |
| Accusatif | injucundum | injucundăm | injucundum | injucundōs | injucundās | injucundă |
| Génitif | injucundī | injucundae | injucundī | injucundōrŭm | injucundārŭm | injucundōrŭm |
| Datif | injucundō | injucundae | injucundō | injucundīs | injucundīs | injucundīs |
| Ablatif | injucundō | injucundā | injucundō | injucundīs | injucundīs | injucundīs |
injucundus \Prononciation ?\ ; première classe
- Déplaisant, désagréable.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Dur en paroles.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés
- injucunde (« désagréablement »)
- injucunditas (« défaut d'agrément »)
Références
- « injucundus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage