inkaust

Étymologie

Du latin encaustum qui donne aussi inkoust en tchèque[1].

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif inkaust inkausty
Vocatif inkauscie inkausty
Accusatif inkaust inkausty
Génitif inkausta inkaustów
Locatif inkauscie inkaustach
Datif inkaustowi inkaustom
Instrumental inkaustem inkaustami

inkaust \iŋ.kawst\ masculin inanimé

  1. (Désuet) Encre.

Synonymes

Prononciation

Références

  1. « inkaust », dans Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, 1927