inofficiosus

Latin

Étymologie

Dérivé de officium, avec le préfixe in- et le suffixe -osus

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif inofficiosus inofficiosă inofficiosum inofficiosī inofficiosae inofficiosă
Vocatif inofficiose inofficiosă inofficiosum inofficiosī inofficiosae inofficiosă
Accusatif inofficiosum inofficiosăm inofficiosum inofficiosōs inofficiosās inofficiosă
Génitif inofficiosī inofficiosae inofficiosī inofficiosōrŭm inofficiosārŭm inofficiosōrŭm
Datif inofficiosō inofficiosae inofficiosō inofficiosīs inofficiosīs inofficiosīs
Ablatif inofficiosō inofficiosā inofficiosō inofficiosīs inofficiosīs inofficiosīs

inofficiosus \Prononciation ?\

  1. Qui manque à ses devoirs, qui manque d'égards.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Contraire aux devoirs.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références