intitubanter
Latin
Étymologie
Dérivé de
titubans
, avec le préfixe
in-
et le suffixe
-ter
.
Adverbe
intitubanter
*
\
Prononciation
?
\
Sans
hésiter
.
Exemple d’utilisation manquant.
(
Ajouter
)
Références
«
intitubanter
», dans
Félix Gaffiot
,
Dictionnaire latin français
, Hachette, 1934
→ consulter cet ouvrage