inurbanus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | inurbanus | inurbană | inurbanum | inurbanī | inurbanae | inurbană |
| Vocatif | inurbane | inurbană | inurbanum | inurbanī | inurbanae | inurbană |
| Accusatif | inurbanum | inurbanăm | inurbanum | inurbanōs | inurbanās | inurbană |
| Génitif | inurbanī | inurbanae | inurbanī | inurbanōrŭm | inurbanārŭm | inurbanōrŭm |
| Datif | inurbanō | inurbanae | inurbanō | inurbanīs | inurbanīs | inurbanīs |
| Ablatif | inurbanō | inurbanā | inurbanō | inurbanīs | inurbanīs | inurbanīs |
inurbanus \uɾ.ˈbaː.nus\
- Grossier, sans raffinement.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « inurbanus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage