inurbanus

Latin

Étymologie

Dérivé de urbanus, avec le préfixe in-.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif inurbanus inurbană inurbanum inurbanī inurbanae inurbană
Vocatif inurbane inurbană inurbanum inurbanī inurbanae inurbană
Accusatif inurbanum inurbanăm inurbanum inurbanōs inurbanās inurbană
Génitif inurbanī inurbanae inurbanī inurbanōrŭm inurbanārŭm inurbanōrŭm
Datif inurbanō inurbanae inurbanō inurbanīs inurbanīs inurbanīs
Ablatif inurbanō inurbanā inurbanō inurbanīs inurbanīs inurbanīs

inurbanus \uɾ.ˈbaː.nus\

  1. Grossier, sans raffinement.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références