inverecundus

Latin

Étymologie

Dérivé de vereor, avec le préfixe in- et le suffixe -cundus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif inverecundus inverecundă inverecundum inverecundī inverecundae inverecundă
Vocatif inverecunde inverecundă inverecundum inverecundī inverecundae inverecundă
Accusatif inverecundum inverecundăm inverecundum inverecundōs inverecundās inverecundă
Génitif inverecundī inverecundae inverecundī inverecundōrŭm inverecundārŭm inverecundōrŭm
Datif inverecundō inverecundae inverecundō inverecundīs inverecundīs inverecundīs
Ablatif inverecundō inverecundā inverecundō inverecundīs inverecundīs inverecundīs

inverecundus \Prononciation ?\

  1. Éhonté, impudent.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Antonymes

Dérivés dans d’autres langues

Références