izelocʼh

Étymologie

De izel, avec le suffixe -ocʼh du comparatif.

Forme d’adjectif

Nature Forme
Positif izel
Comparatif izelocʼh
Superlatif izelañ
Exclamatif izelat

izelocʼh \i.ˈzɛ.lːɔx\

  1. Comparatif de izel.
    • A-raok mont kuit em eus sellet en-dro din : war ar voger e oa kartenn Vreizh, a-us d’an daolenn du ur bannielig Breizh, izelocʼh un delienn troad-leue staget ouzh ar voger gant an anv [...].  (R. Y. Huon, Gweladenn d’ar gentañ skol vrezhonek, in Arvor, no 134, 8 août 1943, page 2)
      Avant de partir j’ai regardé autour de moi : la carte de la Bretagne était accrochée au mur, au-dessus du tableau noir un petit drapeau breton, plus bas une feuille de gouet accrochée au mur avec le nom [...].

Antonymes