järkiperäinen
Étymologie
- Dérivé de järki (« raison »), avec le suffixe -peräinen (« qui a pour origine »).
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | järkiperäinen | järkiperäiset |
| Génitif | järkiperäisen | järkiperäisten järkiperäisien |
| Partitif | järkiperäistä | järkiperäisiä |
| Accusatif | järkiperäinen [1] järkiperäisen [2] |
järkiperäiset |
| Inessif | järkiperäisessä | järkiperäisissä |
| Illatif | järkiperäiseen | järkiperäisiin |
| Élatif | järkiperäisestä | järkiperäisistä |
| Adessif | järkiperäisellä | järkiperäisillä |
| Allatif | järkiperäiselle | järkiperäisille |
| Ablatif | järkiperäiseltä | järkiperäisiltä |
| Essif | järkiperäisenä | järkiperäisinä |
| Translatif | järkiperäiseksi | järkiperäisiksi |
| Abessif | järkiperäisettä | järkiperäisittä |
| Instructif | — | järkiperäisin |
| Comitatif | — | järkiperäisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | järkiperäiseni | järkiperäisemme |
| 2e personne | järkiperäisesi | järkiperäisenne |
| 3e personne | järkiperäisensä | |
järkiperäinen \ˈjærkiˌperæinen\
Forme de nom commun
järkiperäinen \ˈjærkiˌperæinen\
- Accusatif II singulier de järkiperäinen.