joya
Ébauche en ancien occitan
Cette entrée est considérée comme une ébauche à compléter en ancien occitan. Si vous possédez quelques connaissances sur le sujet, vous pouvez les partager en modifiant dès à présent cette page (en cliquant sur le lien « modifier le wikicode »).
Étymologie
Nom commun
joya féminin
- Joie.
- Mas era sui tan joyos
Que no.m sove del maltraih.
D’ira e d’esmai m’a traih
Ab sos bels olhs amoros,
De que.m poizon’ e.m fachura,
Cilh que m’a joya renduda,
C’anc pois qu’eu l’agui veguda,
Non agui sen ni mezura . — (Bernart de Ventadour, A tantas bonas chansos)
- Mas era sui tan joyos
Espagnol
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| joya [ˈxoʝa] |
joyas [ˈxoʝas] |
joya [ˈxoʝa] féminin
Synonymes
Apparentés étymologiques
Prononciation
- Carthagène des Indes (Colombie) : écouter « joya [Prononciation ?] »
Voir aussi
- joya sur l’encyclopédie Wikipédia (en espagnol)
Étymologie
- Racine inventée arbitrairement[1].
Nom commun
- Voie (sens abstraits).
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « joya [ˈʒɔja] »
Références
- « joya », dans Kotapedia
- ↑ Selon l’argumentaire développé par l’initiateur du kotava, cette langue ne tire pas des autres langues son vocabulaire.