judicatorius

Latin

Étymologie

Dérivé de judicator, avec le suffixe -ius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif judicatorius judicatoriă judicatorium judicatoriī judicatoriae judicatoriă
Vocatif judicatorie judicatoriă judicatorium judicatoriī judicatoriae judicatoriă
Accusatif judicatorium judicatoriăm judicatorium judicatoriōs judicatoriās judicatoriă
Génitif judicatoriī judicatoriae judicatoriī judicatoriōrŭm judicatoriārŭm judicatoriōrŭm
Datif judicatoriō judicatoriae judicatoriō judicatoriīs judicatoriīs judicatoriīs
Ablatif judicatoriō judicatoriā judicatoriō judicatoriīs judicatoriīs judicatoriīs

judicatorius \Prononciation ?\

  1. De juge, qui appartient à un juge.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références