jumala
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | jumala | jumalat |
| Génitif | jumalan | jumalien jumalain (rare) |
| Partitif | jumalaa | jumalia |
| Accusatif | jumala [1] jumalan [2] |
jumalat |
| Inessif | jumalassa | jumalissa |
| Élatif | jumalasta | jumalista |
| Illatif | jumalaan | jumaliin |
| Adessif | jumalalla | jumalilla |
| Ablatif | jumalalta | jumalilta |
| Allatif | jumalalle | jumalille |
| Essif | jumalana | jumalina |
| Translatif | jumalaksi | jumaliksi |
| Abessif | jumalatta | jumalitta |
| Instructif | — | jumalin |
| Comitatif | — | jumaline- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | jumalani | jumalamme |
| 2e personne | jumalasi | jumalanne |
| 3e personne | jumalansa | |
jumala \ˈju.mɑ.lɑ\
Dérivés
- jumaltenpuu — ailanthe
- jumalatar
- jumaloida
- jumalainen
- jumalaton
- jumalauta
Vocabulaire apparenté par le sens
Forme de nom commun
jumala \ˈjumɑlɑ\
- Accusatif II singulier de jumala.