junulo

Espéranto

Composé de la racine jun (« jeune »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la finale -o (substantif).

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	junulo \ju.ˈnu.lo\	junuloj \ju.ˈnu.loj\
Accusatif	junulon \ju.ˈnu.lon\	junulojn \ju.ˈnu.lojn\

junulo \ju.ˈnu.lo\ Mot exemple fondamental de l’UV et composition de racines de l’ekzercaro §39

Jeune. (Pour un jeune garçon.)
- (Ekzercaro §39) La junulo aliĝis al nia militistaro kaj kuraĝe batalis kune kun ni kontraŭ niaj malamikoj.
  Le jeune s’enrôla dans notre armée et courageusement combattit avec nous contre nos ennemis
Jouvenceau.

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine jun

juna
june
junaĝo, jeunesse
juneco, jeunesse
- juneca
junigi
junulo, un jeune
- junularo, jeunesse
  - junulara, de la jeunesse
- junulino
- gejunuloj
maljuna, vieux
- maljune
- maljuneco, vieillesse
- maljuneta
- maljunigi, vieillir
- maljuniĝi, vieillir
  - maljuniĝo, vieillissement
- maljunulo, un vieux
  - maljunulino
- maljunulejo
maljunaĝo
rejunigi, rajeunir
rejuniĝi, rajeunir
- rejuniĝo, rajeunissement

E. Grosjean-Maupin, Plena Vortaro de Esperanto, SAT, Parizo, 1934 (racine U.V-4OA)
junulo sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)
junulo sur le site Reta-vortaro.de (RV)
Composition "jun-ul-o" (à racines U.V.) présente dans l’Ekzercaro de la Fundamento (Ekzercaro, R1 de l’Akademio de Esperanto).