jureus

Latin

Étymologie

Dérivé de jus, avec le suffixe -eus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif jureus jureă jureum jureī jureae jureă
Vocatif juree jureă jureum jureī jureae jureă
Accusatif jureum jureăm jureum jureōs jureās jureă
Génitif jureī jureae jureī jureōrŭm jureārŭm jureōrŭm
Datif jureō jureae jureō jureīs jureīs jureīs
Ablatif jureō jureā jureō jureīs jureīs jureīs

jureus \Prononciation ?\

  1. De jus.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références