kääpiöhuitti

Étymologie

Composé de kääpiö nain ») et de huitti rallidé »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif kääpiöhuitti kääpiöhuitit
Génitif kääpiöhuitin kääpiöhuittien
Partitif kääpiöhuittia kääpiöhuitteja
Accusatif kääpiöhuitti[1]
kääpiöhuitin[2]
kääpiöhuitit
Inessif kääpiöhuitissa kääpiöhuiteissa
Élatif kääpiöhuitista kääpiöhuiteista
Illatif kääpiöhuittiin kääpiöhuitteihin
Adessif kääpiöhuitilla kääpiöhuiteilla
Ablatif kääpiöhuitilta kääpiöhuiteilta
Allatif kääpiöhuitille kääpiöhuiteille
Essif kääpiöhuittina kääpiöhuitteina
Translatif kääpiöhuitiksi kääpiöhuiteiksi
Abessif kääpiöhuititta kääpiöhuiteitta
Instructif kääpiöhuitein
Comitatif kääpiöhuitteine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne kääpiöhuittini kääpiöhuittimme
2e personne kääpiöhuittisi kääpiöhuittinne
3e personne kääpiöhuittinsa

kääpiöhuitti \ˈkæːpiøˌhuitːi\

  1. (Ornithologie) Marouette de Baillon, oiseau de nom scientifique Zapornia pusilla.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

kääpiöhuitti \ˈkæːpiøˌhuitːi\

  1. Accusatif II singulier de kääpiöhuitti.