kafr
: Kafr
Étymologie
- De l’arabe كَافُورٌ (kâfûrũ) (« camphre »), avec un intermédiaire germanique.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | kafr | kafry |
| Génitif | kafru | kafrů |
| Datif | kafru | kafrům |
| Accusatif | kafr | kafry |
| Vocatif | kafre | kafry |
| Locatif | kafru | kafrech |
| Instrumental | kafrem | kafry |
kafr \Prononciation ?\ masculin inanimé
Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2025 → consulter cet ouvrage