kalí
Étymologie
- Racine inventée arbitrairement[1].
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | kalí | kaliyí | kalití |
| 2e du sing. | kalil | kaliyil | kalitil |
| 3e du sing. | kalir | kaliyir | kalitir |
| 1re du plur. | kalit | kaliyit | kalitit |
| 2e du plur. | kalic | kaliyic | kalitic |
| 3e du plur. | kalid | kaliyid | kalitid |
| 4e du plur. | kaliv | kaliyiv | kalitiv |
| voir Conjugaison en kotava | |||
kalí \kaˈli\ bitransitif
- Dire.
Teni kot vielcek, batinde ilason va int, volunt kalí : « Va int ilanyá ».
— (vidéo)- À la fin de chaque journée, me couchant ainsi, je dis à voix haute : « Va int ilanyá ».
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « kalí [kaˈli] »
Anagrammes
Références
- « kalí », dans Kotapedia
- ↑ Selon l’argumentaire développé par l’initiateur du kotava, cette langue ne tire pas des autres langues son vocabulaire.