kammiñ
Étymologie
Verbe
| Mutation | Infinitif |
|---|---|
| Non muté | kammiñ |
| Adoucissante | gammiñ |
| Spirante | cʼhammiñ |
kammiñ \Prononciation ?\ intransitif - transitif direct (voir la conjugaison), base verbale kamm-
- Variante de kammañ.
Références
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Douarnenez, Le Chasse-Marée, 2003, p. 363a.