kanastell
Étymologie
- (1732) Mentionné dans le dictionnaire de Grégoire de Rostrenen (1732, page 947a) : canastell. p. canastellou..
Nom commun
| Mutation | Singulier | Pluriel 1 | Pluriel 2 |
|---|---|---|---|
| Non muté | kanastell | kanastelloù | kenestell |
| Adoucissante | ganastell | ganastelloù | genestell |
| Spirante | cʼhanastell | cʼhanastelloù | cʼhenestell |
kanastell \kã.ˈnas.tɛl\ féminin
- (Mobilier) Buffet.
Gaou a lavare, rak kavet em eus ʼbarzh ar ganastell un tamm brav eus ar blaisenn...
— (Jarl Priel, An dakenn dour, in C’hoariva brezhonek - Pemp pezh-c’hoari berr, Skridoù Breizh, 1944, page 71)- Elle mentait, car j’ai trouvé un bon morceau de la plie dans le buffet...
Ouzh ar speurenn a-gleiz d’ar prenestr uhel gant e rideozioù gwenn brodet e oa ur pezh kanastell, bet fardet gant Ujen, an tad-kuñv, kalvez a vicher.
— (Mich Beyer, Seizh Devezh Warn-ugent, An Alarcʼh Embannadurioù, 2006, page 110)- Contre la cloison à gauche de la fenêtre haute avec ses rideaux brodées se trouvait un grand buffet, façonné par Ujen, l’arrière-grand-père, menuisier de profession.
O tremen dirak ar ganastell e welas ar peskig aour, difiñv, bepred spiet gant ar cʼhazh.
— (Vefa de Bellaing, Ar peskig aour in Danevelloù Divyezhek, Éditions Al Liamm, 2006, page 65)- En passant devant le buffet elle vit le poisson rouge, immobile, toujours surveillé par le chat.
Dérivés
- kanastellad
Voir aussi
- kanastell sur l’encyclopédie Wikipédia (en breton)
Références
- « kanastell f. pl. ou et kenestell (et égouttoir), listrier, armeler, parailher m. pl. ou » dans François Vallée, Grand dictionnaire français-breton, Édition de l'Impression commerciale de Bretagne, Rennes, 1931-1933, 817 pages, page 86b
- Roparz Hemon, Nouveau dictionnaire breton français, Al Liamm, 6e édition revue et augmentée, 1978, page 418a
- Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 191b