kancler

Voir aussi : kancléř

Étymologie

De l’allemand Kanzler.

Nom commun

Cas Singulier Duel Pluriel
Nominatif kancler kanclerja kanclerji
Accusatif kanclerja kanclerja kanclerje
Génitif kanclerja kanclerjev kanclerjev
Datif kanclerju kanclerjema kanclerjem
Instrumental kanclerjem kanclerjema kanclerji
Locatif kanclerju kanclerjih kanclerjih

kancler \Prononciation ?\ masculin animé

  1. Chancelier.