kangastus
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
kangastus \Prononciation ?\
- (Géographie) Mirage.
Étymologie
- Dérivé de kangastaa (« miroiter »), avec le suffixe -us.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | kangastus | kangastukset |
| Génitif | kangastuksen | kangastusten kangastuksien |
| Partitif | kangastusta | kangastuksia |
| Accusatif | kangastus [1] kangastuksen [2] |
kangastukset |
| Inessif | kangastuksessa | kangastuksissa |
| Illatif | kangastukseen | kangastuksiin |
| Élatif | kangastuksesta | kangastuksista |
| Adessif | kangastuksella | kangastuksilla |
| Allatif | kangastukselle | kangastuksille |
| Ablatif | kangastukselta | kangastuksilta |
| Essif | kangastuksena | kangastuksina |
| Translatif | kangastukseksi | kangastuksiksi |
| Abessif | kangastuksetta | kangastuksitta |
| Instructif | — | kangastuksin |
| Comitatif | — | kangastuksine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | kangastukseni | kangastuksemme |
| 2e personne | kangastuksesi | kangastuksenne |
| 3e personne | kangastuksensa | |
kangastus \ˈkɑŋ.ŋɑs.tus\
Forme de nom commun
kangastus \ˈkɑŋːɑstus\
- Accusatif II singulier de kangastus.