kansakunta
Étymologie
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | kansakunta | kansakunnat |
| Génitif | kansakunnan | kansakuntien kansakuntain (rare) |
| Partitif | kansakuntaa | kansakuntia |
| Accusatif | kansakunta [1] kansakunnan [2] |
kansakunnat |
| Inessif | kansakunnassa | kansakunnissa |
| Élatif | kansakunnasta | kansakunnista |
| Illatif | kansakuntaan | kansakuntiin |
| Adessif | kansakunnalla | kansakunnilla |
| Ablatif | kansakunnalta | kansakunnilta |
| Allatif | kansakunnalle | kansakunnille |
| Essif | kansakuntana | kansakuntina |
| Translatif | kansakunnaksi | kansakunniksi |
| Abessif | kansakunnatta | kansakunnitta |
| Instructif | — | kansakunnin |
| Comitatif | — | kansakuntine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | kansakuntani | kansakuntamme |
| 2e personne | kansakuntasi | kansakuntanne |
| 3e personne | kansakuntansa | |
kansakunta \ˈkɑn.sɑ.ˌkun.tɑ\
Forme de nom commun
kansakunta \ˈkɑnsɑˌkuntɑ\
- Accusatif II singulier de kansakunta.