kansallisuus
Étymologie
- Dérivé de kansallinen (« national »), avec le suffixe -suus.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | kansallisuus | kansallisuudet |
| Génitif | kansallisuuden | kansallisuuksien |
| Partitif | kansallisuutta | kansallisuuksia |
| Accusatif | kansallisuus [1] kansallisuuden [2] |
kansallisuudet |
| Inessif | kansallisuudessa | kansallisuuksissa |
| Illatif | kansallisuuteen | kansallisuuksiin |
| Élatif | kansallisuudesta | kansallisuuksista |
| Adessif | kansallisuudella | kansallisuuksilla |
| Allatif | kansallisuudelle | kansallisuuksille |
| Ablatif | kansallisuudelta | kansallisuuksilta |
| Essif | kansallisuutena | kansallisuuksina |
| Translatif | kansallisuudeksi | kansallisuuksiksi |
| Abessif | kansallisuudetta | kansallisuuksitta |
| Instructif | — | kansallisuuksin |
| Comitatif | — | kansallisuuksine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | kansallisuuteni | kansallisuutemme |
| 2e personne | kansallisuutesi | kansallisuutenne |
| 3e personne | kansallisuutensa | |
kansallisuus \ˈkan.sɑl.li.ˌsuːs\
- Nationalité.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés
- kansallisuustunnus
Apparentés étymologiques
- kansalainen
- kansalaisuus
- kansallinen
- kansakunta
Forme de nom commun
kansallisuus \ˈkɑnsɑlːisuːs\
- Accusatif II singulier de kansallisuus.