katastrofo

Espéranto

Étymologie

De l’allemand Katastrophe.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif katastrofo
\ka.tas.ˈtro.fo\
katastrofoj
\ka.tas.ˈtro.foj\
Accusatif katastrofon
\ka.tas.ˈtro.fon\
katastrofojn
\ka.tas.ˈtro.fojn\

katastrofo \ka.tas.ˈtro.fo\

  1. Catastrophe, désastre.

Dérivés

Prononciation

  • Toulouse (France) : écouter « katastrofo [Prononciation ?] » (bon niveau)

Étymologie

De l’espéranto.

Nom commun

Singulier Pluriel
katastrofo
\Prononciation ?\
katastrofi
\Prononciation ?\

katastrofo \ka.ta.ˈstrɔ.fɔ\ (pluriel : katastrofi \ka.ta.ˈstrɔ.fi\)

  1. Catastrophe.

Forme de nom commun

katastrofo \Prononciation ?\ féminin

  1. Accusatif singulier de katastrofa.
  2. Instrumental singulier de katastrofa.

Forme de nom commun

katastrofo \ˈka.tas.trɔ.fɔ\

  1. Vocatif singulier de katastrofa.