keijumainen
Étymologie
- Dérivé de keiju (« fée »), avec le suffixe -mainen.
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | keijumainen | keijumaiset |
| Génitif | keijumaisen | keijumaisten keijumaisien |
| Partitif | keijumaista | keijumaisia |
| Accusatif | keijumainen [1] keijumaisen [2] |
keijumaiset |
| Inessif | keijumaisessa | keijumaisissa |
| Illatif | keijumaiseen | keijumaisiin |
| Élatif | keijumaisesta | keijumaisista |
| Adessif | keijumaisella | keijumaisilla |
| Allatif | keijumaiselle | keijumaisille |
| Ablatif | keijumaiselta | keijumaisilta |
| Essif | keijumaisena | keijumaisina |
| Translatif | keijumaiseksi | keijumaisiksi |
| Abessif | keijumaisetta | keijumaisitta |
| Instructif | — | keijumaisin |
| Comitatif | — | keijumaisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | keijumaiseni | keijumaisemme |
| 2e personne | keijumaisesi | keijumaisenne |
| 3e personne | keijumaisensa | |
| Nature | Forme |
|---|---|
| Positif | keijumainen |
| Comparatif | keijumaisempi |
| Superlatif | keijumaisin |
keijumainen \ˈkeijumɑinen\
Adverbe
keijumainen \ˈkeijumɑinen\
- Féeriquement, quand au génitif avant un autre adjectif ou un adverbe.
Hän lauloi keijumaisen kauniilla äänellä.
- Elle a chanté avec une voix féeriquement belle.
Hän lauloi keijumaisen ihanasti.
- Elle a chanté féeriquement adorablement.
Forme d’adjectif
keijumainen \ˈkeijumɑinen\
- Accusatif II singulier de keijumainen.