kirjallinen
Étymologie
- Dérivé de kirja (« livre »), avec le suffixe -llinen.
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | kirjallinen | kirjalliset |
| Génitif | kirjallisen | kirjallisten kirjallisien |
| Partitif | kirjallista | kirjallisia |
| Accusatif | kirjallinen [1] kirjallisen [2] |
kirjalliset |
| Inessif | kirjallisessa | kirjallisissa |
| Illatif | kirjalliseen | kirjallisiin |
| Élatif | kirjallisesta | kirjallisista |
| Adessif | kirjallisella | kirjallisilla |
| Allatif | kirjalliselle | kirjallisille |
| Ablatif | kirjalliselta | kirjallisilta |
| Essif | kirjallisena | kirjallisina |
| Translatif | kirjalliseksi | kirjallisiksi |
| Abessif | kirjallisetta | kirjallisitta |
| Instructif | — | kirjallisin |
| Comitatif | — | kirjallisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | kirjalliseni | kirjallisemme |
| 2e personne | kirjallisesi | kirjallisenne |
| 3e personne | kirjallisensa | |
| Nature | Forme |
|---|---|
| Positif | kirjallinen |
| Comparatif | kirjallisempi |
| Superlatif | kirjallisin |
kirjallinen \ˈkir.jɑlː.i.nen\
- Écrit.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Littéraire.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés
- kirjallisesti — par écrit
- kirjallisuus — littérature
Voir aussi
- kirjoitettu
Forme d’adjectif
kirjallinen \ˈkirjɑlːinen\
- Accusatif II singulier de kirjallinen.