kirjapaino

Étymologie

Composé de kirja livre ») et de paino presse »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif kirjapaino kirjapainot
Génitif kirjapainon kirjapainojen
Partitif kirjapainoa kirjapainoja
Accusatif kirjapaino[1]
kirjapainon[2]
kirjapainot
Inessif kirjapainossa kirjapainoissa
Élatif kirjapainosta kirjapainoista
Illatif kirjapainoon kirjapainoihin
Adessif kirjapainolla kirjapainoilla
Ablatif kirjapainolta kirjapainoilta
Allatif kirjapainolle kirjapainoille
Essif kirjapainona kirjapainoina
Translatif kirjapainoksi kirjapainoiksi
Abessif kirjapainotta kirjapainoitta
Instructif kirjapainoin
Comitatif kirjapainoine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne kirjapainoni kirjapainomme
2e personne kirjapainosi kirjapainonne
3e personne kirjapainonsa

kirjapaino \ˈkirjɑˌpɑino\

  1. Imprimerie.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

kirjapaino \ˈkirjɑˌpɑino\

  1. Accusatif II singulier de kirjapaino.