kirjoitus

Étymologie

(Date à préciser) Dérivé de kirjoittaa, avec le suffixe -us.

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif kirjoitus kirjoitukset
Génitif kirjoituksen kirjoitusten
kirjoituksien
Partitif kirjoitusta kirjoituksia
Accusatif kirjoitus[1]
kirjoituksen[2]
kirjoitukset
Inessif kirjoituksessa kirjoituksissa
Illatif kirjoitukseen kirjoituksiin
Élatif kirjoituksesta kirjoituksista
Adessif kirjoituksella kirjoituksilla
Allatif kirjoitukselle kirjoituksille
Ablatif kirjoitukselta kirjoituksilta
Essif kirjoituksena kirjoituksina
Translatif kirjoitukseksi kirjoituksiksi
Abessif kirjoituksetta kirjoituksitta
Instructif kirjoituksin
Comitatif kirjoituksine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne kirjoitukseni kirjoituksemme
2e personne kirjoituksesi kirjoituksenne
3e personne kirjoituksensa

kirjoitus \ˈkir.joi̯.tus\

  1. Écriture.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Texte, rédaction, écrit.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  3. (Informatique) Écriture.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Antonymes

Dérivés

Forme de nom commun

kirjoitus \ˈkirjoitus\

  1. Accusatif II singulier de kirjoitus.