klañvgarrourien
Forme de nom commun
| Mutation | Singulier | Pluriel 1 | Pluriel 2 |
|---|---|---|---|
| Non muté | klañvgarrour | klañvgarrourien | klañvgarrourion |
| Adoucissante | glañvgarrour | glañvgarrourien | glañvgarrourion |
| Spirante | cʼhlañvgarrour | cʼhlañvgarrourien | cʼhlañvgarrourion |
klañvgarrourien \klã(w).ɡaˈru.rjɛn\ masculin
- Pluriel de klañvgarrour.
Références
- Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 68a