klaskjont
Forme de verbe
| Mutation | Forme |
|---|---|
| Non muté | klaskjont |
| Adoucissante | glaskjont |
| Spirante | cʼhlaskjont |
klaskjont \ˈklask.ʃɔ̃ɲ(t)\
- Troisième personne du pluriel du passé défini de l’indicatif du verbe klask.
Dre deir gwech, e klaskjont he distrujañ, hogen en aner.
— (Langleiz, An drezenn vurzhudus in Tristan hag Izold, Éditions Al Liamm, 1972, page 209)- Par trois fois ils essayèrent de la détruire, mais en vain.
Variantes dialectales
- (Vannetais) klaskazont