klonadur

Étymologie

De klon-, radical du verbe kloniñ cloner »), avec le suffixe -adur.

Nom commun

Mutation Singulier Pluriel
Non muté klonadur klonadurioù
Adoucissante glonadur glonadurioù
Spirante cʼhlonadur cʼhlonadurioù

klonadur \klɔ̃ˈnɑː.dyr\ masculin

  1. (Biologie, Génétique) Clonage.

Références

  • Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 263b