klozañ
: klozan
Étymologie
Verbe
| Mutation | Infinitif |
|---|---|
| Non muté | klozañ |
| Adoucissante | glozañ |
| Spirante | cʼhlozañ |
klozañ \ˈkloː.zã\ intransitif-transitif (voir la conjugaison), base verbale kloz-
- Clore, enclore.
- Fermer, enfermer.
- (Par extension) Conclure.
- (Par extension) Prendre fin, se terminer.
Variantes
- kloziñ
Dérivés
- diglozañ
- disklozañ
- enklozañ
- klozadenn
- klozadur
- klozadenn
- klozell
- klozenn
- klozennad
- klozennek
- klozerezh
- kloziad
- peurglozañ
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, page 400a