knarzen
: Knarzen
Allemand
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich knarze |
| 2e du sing. | du knarzt | |
| 3e du sing. | er/sie/es knarzt | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich knarzte |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich knarzte |
| Impératif | 2e du sing. | knarz, knarze! |
| 2e du plur. | knarzt! | |
| Participe passé | geknarzt | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
knarzen \ˈknaʁt͡sn̩\ (voir la conjugaison)
- () À propos d'un assemblage en bois : grincer, craquer.
Meine Großmutter hat einen schönen altmodischen Parkettboden, der immer knarzt, wenn ihn jemand betritt.
- Ma grand-mère a un beau parquet à l’ancienne qui craque dès que quelqu’un y met les pieds.
Synonymes
Prononciation
- Berlin : écouter « knarzen [ˈknaʁt͡sn̩] »